#Gothic_Social

Όλες οι κακές κριτικές για τους Apoptygma Berzerk

thumbnail Όταν τα ελληνικά μουσικά περιοδικά έβγαζαν το φτυάρι και έθαβαν ότι έβρισκαν

Μέτα από μια περιπλάνηση στο ελληνικό διαδίκτυο, για αναζητηση διαφόρων album review, έπεσα επάνω σε μερικά διαμαντάκια, αποφάσισα να δημοσιεύσω τις κριτικές στους Apoptygma Bererk γιατί η μια κριτική που που αναφέρετε σε σε αυτούς είναι οι ποιο άκυρη που διάβασα, και αναφέρομε στο πρώτο review από το mic.gr. Στο συγκεκριμένο site βρήκα και άλλα ενδιαφέροντα θαψίματα, αλλά όχι σαν το παρακάτω:

1. Το ακατανόητο θάψιμο στο Harmonizer του 2002 από το Mic.gr και τον Γιώργο Ανδρονικίδη με βαθμολογία 3 στα 10
Ή αλλιώς πως να βάζεις έναν παντελώς άσχετο εξυπνάκια να κριτικάρει κάτι που δεν μπορεί να καταλάβει...

Διαβάζουμε: 

<<Θες να κάνεις έναν δίσκο δήθεν τρανς δήθεν ιντάστριαλ μέσα σε λίγα λεπτά; Δώσε βάση.

Την συνταγή την έχω κλέψει από κάποιους απίθανους Apoptygma Berzerk και φαίνεται ότι είναι πετυχημένη αν κρίνω από το γεγονός ότι μέχρι την Ελλάδα έχει φτάσει η «δουλειά» τους. Λοιπόν κράτα σημειώσεις, ξεκινάμε. Πρώτα από όλα χρειάζεσαι έναν υπολογιστή και το Fruity Loops. Με αυτό το πρόγραμμα θα κάνεις τις λούπες σου και μη σκοτίζεσαι να κάνεις κάτι πρωτότυπο, το πρόγραμμα έχει πολλά πρισέτ που κάνουν τη δουλειά σου.

Πάνω στις λούπες άδειασε 2-3 μελωδικές γραμμές να παίζουν. Όχι μην ενοχλείσαι με αλλαγές σε ακόρντα, η επανάληψη μας ενδιαφέρει εδώ. Τα έκανες αυτά; Σωστός ο παίκτης. Αποθήκευσέ τα στο δίσκο και μετά γράψε καμιά ρίμα, πέρασέ την από στιλάτα εφέ και αποθήκευσέ την και αυτή με τα υπόλοιπα. Πρόσεξέ τώρα την λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά, αυτήν δηλαδή την λεπτομέρεια που θα σε ξεχωρίσει από το σωρό των ανταγωνιστών σου. Θα βρεις μια φίλη με αέρινη φωνή και θα κάνετε ένα ντουέτο μαζί. Έχεις και καλλιτεχνικές ανησυχίες δηλαδή τώρα, το' πιασες>>


Και συνεχιζει:
<<Τελειώσαμε... τι μένει; Να βρεις κάποιον που πιστεύει στο όραμά σου ώστε να κυκλοφορήσει τη δουλειά σου. Θες και από μένα 1-2 φιλικές συμβουλές; Θα την στήσεις έξω από τα τουριστικά πρακτορεία και σε κάθε βορειοευρωπαίο τουρίστα που βλέπεις θα κάνεις δώρο τη δουλειά σου. Δεν μπορεί όλο και σε κάποιον θα αρέσει και θα το κάνει πάσα στον dj αργά το βράδυ, τότε δηλαδή που κανείς δεν δίνει σημασία στη μουσική, μπότα να βαράει στα 4/4 να' ναι και όλα καλά. Συμβουλή τελευταία αλλά όχι και ασήμαντη. Μην χρησιμοποιήσεις το όνομά σου, βρες ένα ψευδώνυμο, ειδάλλως υπάρχει κίνδυνος να σου απαγορευτεί η πρόσβαση σε υπολογιστές, σίνθια και σάμπλερ. Αν είναι αυτό κακό; Και το ρωτάς; Βέβαια είναι κακό... τώρα που έμαθες να κάνεις έναν δίσκο όσο γρήγορα δεν νιώθεις την ανάγκη να κάνεις και έναν δεύτερο;>>

Έχουν περάσει αρκετά χρoνάκια από την κυκλοφορία του συγκεκριμένου album, και η αλήθεια είναι ότι το Harmoziner (2002) και το Welcome To The Earth (1998) είναι οι κύριος λόγος που για αρκετούς οι Apop έγιναν αγαπημένη μπάντα, αλώστε ποιος μπορεί να παραβλέψει την αξία του "Until The End Of The World" και του "Unicorn" στη υπόθεση που λέγετε Electro-Industrial και Future-Pop; Αν δεν ήταν αυτοί και άλλες 3-4ς μπάντες εκείνη την εποχή (βλέπε VNV, Covenant, Icon Of Coil ect) αναρωτιέμαι πόσοι θα γνώριζαν το συγκεκριμένο είδος.. Άλλωστε από το 2006 που έκαναν την "Alternative Rock" στροφή χάθηκε ένα μεγάλο όνομα στο είδος... Ψάχνοντας κριτικές του ιδίου συντάκτη, δεν βρήκα κατι που να αναφέρετε σε Industrial ή Electro-Goth ή Future-Pop, όποτε κάνει εντύπωση το πως γίνετε "τιμητής" ενός είδους που δεν το γνωρίζει.



2. Η χλιαρή κριτική και σε καμία περίπτωση σαν την παραπάνω, στο You And Me Against The Word του 2006 από του Postwave.gr από τον  από τον Αποστόλη Ζώτο με βαθμολογία στα 10

Διαβάζουμε: 
[..]
<<
In This Together : Το πρώτο single από το album και η στροφή που έλεγε και διατυμπάνιζε ο Groth είναι γεγονός. Πολλούς ξίνισε αυτή η στροφή. Πολλοί κατηγόρησαν αυτό το κομμάτι . Κιθάρες σε πρώτο ρόλο και πλήκτρα με υποψίες beats πολύ πίσω αφού τώρα τα drums έχουν πιο ενεργό ρόλο . Προσωπικά το κομμάτι μου αρέσει πολύ .Έχει μια rock αφέλεια (στυλ Motley Crue, Bon Jovi) που το κάνει ωραίο και πορωτικό άκουσμα .

Love To Blame: Ίσως το καλύτερο του κανονικού album .Σε στυλ pop/rock μπαλάντας. Η καλύτερη όμως μορφή του είναι αργότερα στο album.

You Keep Me From Breaking Apart : Electroclash tempo και κάπου αργότερα μπαίνουν και οι κιθάρες .Συμπαθητικό αλλά μοιάζει με τραγούδι πρόβας έτσι για να συμπληρώσουμε το album.Δεν νομίζω να στίψαν και πολύ το κεφάλι τους να το συνθέσουν.

Cambodia: Η πρώτη διασκευή του album. Ουσιαστικά αδιάφορη, ότι θα έκαναν και οι Bon Jovi.

Back On Track : Στην αρχή μοιάζει σαν τραγούδι που περίσσεψε από τους Fairlight Children και εξελίσσετε σε pop ρυθμούς βαρεμάρας .

Tuning To The Frequency Of Your Soul: 2 rock ξεσπάσματα στο κομμάτι το σώζουν από to recycle bin.

Mercy Kill: άλλο ένα βαρετό κομμάτι επίπεδο .Τραγούδι για εκδρομές με το σχολικό .Ίσως και για την πενταήμερη

Lost In Translation: Πρέπει σίγουρα να ήταν για τους Fairlight Children και απλώς μπερδεύτηκε εδώ μέσα .Συμπληρώνει την ολοένα και μεγαλύτερη αδιαφορία που νιώθει κανείς.

Maze: Ενδιαφέρον κομμάτι. Η εισαγωγή (και μόνο αυτή) μου έφερε στιγμές του metal παρελθόντος. Μετά οι Bon Jovi αναλαμβάνουν να συνεχίσουν στο ρεφρέν. Κρίμα γιατί θα μπορούσε να ήταν πολύ καλύτερο .

Into The Unknown: Κλείνει τον κανονική έκδοση του album και επισφραγίζει την χωρίς έμπνευση νέα δουλειά του (για μένα ακόμα) αγαπητού group.

>>

Πάνω-κάτω περιγράφει αρκετά απ΄ όσα ένιωσαν αρκετοί Fans των Apop μαθαίνοντας ότι η "αγαπημένη electro μπάντα το γύρισε σε Alternative-Rock" και όχι λόγο του ότι είναι κακό album, αρκετά χρόνια μετά ακούγοντας κανείς τα You Keep Me From Breaking Apart, Lost In Translation, In This Together (βγάζω τις δύο διασκευές απ' έξω, παρόλο που το Shine On των House Of Love το θεωρό καλή διασκευή), νομίζω ότι είναι αρκετά καλό δήγμα alternative δουλειάς, για να μην πω πολύ καλύτερο από διάφορα βαρετά πράγματα που προωθούσαν τα rock magazines εκείνη την εποχή (βλέπε Coldplay, Αrctic monkeys, Panic! At The Disco, ή κάποια μέτρια πράγματα που είχαν κυκλοφορήσει οι κατά τα άλλα καλοί Franz Ferdinand τότε, ect). Αλλά αυτά δημιουργούν οι απότομες μεταβολές στον ήχο μιας μπάντας...

Ψάχνοντας στο ελληνικό διαδίκτυο δεν βρήκα να υπάρχει άλλη κριτική σε album των Apop, εκτός από μια χλιαρή κριτική στο album διασκευών Sonic Diary από το Postwave.gr με βαθμολογία 6 στα 10.
Από διεθνής ιστοσελίδες δεν έπεσα επάνω σε κανένα θάψιμο, αν εξαιρεθει μια κακή κριτική στο metal.de (αναρωτιέμαι γιατί άραγε...) για το album Rocket Science (2009) που μεταξύ των άλλων γράφει:

<< APOPTYGMA BERZERK would like to call: "You are not a rock band! Let it stay! You just make things worse!". But it is too late, because Stephan Groth has decided to go this way. Mainstream, commercials, videos, Tokio Hotel for older, edgeless pop / rock - these are the things for which APOPTYGMA BERZERK stand now.>>
Και τέλος
<<Sounds like a Grabrede - is it also>>


 

Bingo! μέσα σε τόσο ψάξιμο στο διαδίκτυο, από τις 3 κακές κριτικές που βρήκα οι 2 είναι ελληνικές! Το λες και Jack Pot. Άλλα έτσι και αλλιώς ποιος ασχολείται πλέων με "κριτικές" και μουσικοκριτικούς, ας είναι καλά το youtube και το spotify που γλιτώσαμε!!

Last Posts

enosis-music.eu
Music News
Blogs
Video Feed
Choose your poison
About
Welcome to Gothic.gr!

Music & lifestyle portal about: Gothic, Electro, Industrial, SynthPop, Future-Pop, Techno, Alternative, EBM!

press